ايمان بياورد و در راه محبت الهى مال به خويشاوندان و يتيمان و بينوايان و درماندگان در راه و مستمندان و [ نجات دادن ] بردگان مىدهد و نماز را برپا مىدارد و زكات مىدهد و آنان كه موقعى كه پيمان مىبندند ، به پيمان خود وفا مىكنند و در مقابل رنج و مشقت و عوامل ترس ، بردبار و شكيبا هستند . آنان راستگو و راست كردار و داراى تقوى مىباشند ) . ملاحظه مىشود كه وفا به عهد و پيمان در رديف اصول اساسى ايمان و رشد محسوب شده است . 2 - آياتى از قرآن مجيد يك طرف عهد و پيمان را خدا معرفى مىكند . در حقيقت هر تعهد مشروعى كه ميان انسانها بسته مىشود ، از آن جهت كه شخصيت انسانى كه جنبهء الهى دارد و در گرو معاهده قرار مىگيرد ، شكستن تعهد و عمل نكردن به پيمان ، مخالفت با خدا محسوب مىشود . اين نكته در فرمان مالك اشتر صريحا تذكر داده شده است . نمونه اى از اين آيات بقرار زير است : * ( مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا الله عَلَيْه ) * ( 1 ) . ( از مؤمنان مردانى در ايفاء به عهدى كه با خدا بستند ، صدق ورزيدند ) . پيمانهايى كه مردم با ايمان با يكديگر يا با رهبر عظيم الشان اسلام مىبستند ، طرف آنان بطور مستقيم ، انسانها و پيمان مربوط به اصلاح زندگى مادى و معنوى خودشان بود ، نه عبادتهاى مستقيم ، مانند نماز و روزه و با اين حال خداوند آن پيمانها را با جنبهء الهى يادآور مىگردد . 3 - گروهى ديگر از آيات مسئوليت انسانها را در بارهء عهد و پيمانهايى كه مىبندند گوشزد مىكند ، مانند : * ( وَلا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي ) * ( 2 ) . ( وفا به عهد كنيد ، عهد مورد مسئوليت است ) .

--> ( 1 ) الاحزاب آيهء 23 . ( 2 ) الاسراء آيهء 34 .